Administracja prezydenta Donalda Trumpa analizuje irańską propozycję negocjacji w sprawie programu nuklearnego, mimo że prezydent rozważa możliwość uderzeń wojskowych na terytorium Islamskiej Republiki. Według urzędników USA, kontakt Teheranu z Waszyngtonem nastąpił po nasileniu brutalnych protestów w kraju i gwałtownym spadku wartości irańskiego riala.
Iran zgłosił chęć rozpoczęcia rozmów z Ameryką, a Trump potwierdził, że jego administracja pracuje nad terminem spotkania. Jednocześnie prezydent nie wykluczył działań militarnych, powołując się na rosnącą liczbę ofiar wśród demonstrantów. W ciągu dwóch tygodni protestów zginęło co najmniej 538 osób, a ponad 10 600 zostało zatrzymanych.
Wewnątrz administracji toczy się debata między zwolennikami dyplomacji a tymi, którzy popierają natychmiastowe działania. Wiceprezydent JD Vance i inni doradcy apelują o wykorzystanie możliwości negocjacyjnych zanim USA zdecydują się na ataki. Rzeczniczka Białego Domu podkreśliła, że prywatna komunikacja z Iranem różni się od publicznych deklaracji reżimu.
Kontakt z Teheranem odbywa się na najwyższym szczeblu: irański minister spraw zagranicznych Abbas Araghchi rozmawiał w weekend z wysłannikiem ds. Bliskiego Wschodu Steve’em Witkoffem, a linia komunikacyjna pozostaje aktywna od zeszłorocznych negocjacji nuklearnych. Trump spotka się ze swoim zespołem ds. bezpieczeństwa narodowego, aby ocenić możliwe scenariusze – od wsparcia protestów po uderzenia militarne, przy czym wielu urzędników ostrzega, że ataki mogłyby zaszkodzić ruchowi oporu w Iranie.
Sytuacja komplikuje się z powodu postępu programu nuklearnego Iranu. MAEA ocenia, że kraj posiada ponad 400 kg uranu wzbogaconego do 60 proc., co stawia go tuż pod progiem zdolności produkcji broni jądrowej. Poprzednie rozmowy z 2025 roku utknęły w martwym punkcie, gdy Waszyngton domagał się całkowitego wstrzymania wzbogacania, co Iran odrzucił.
Eksperci ostrzegają, że dalsze wzbogacanie może pozwolić Iranowi na szybkie osiągnięcie progu militarnego w ciągu kilku tygodni, co sprawia, że zarówno dyplomacja, jak i presja militarna stają się kluczowe dla bezpieczeństwa regionu.