Na pytanie o przemęczenie pracą twierdząco odpowiada już co drugi pracujący Polak. 18 proc. badanych mówi o nim w sposób zdecydowany, a kolejne 32 proc. przyznaje, że raczej je odczuwa. Takie wnioski płyną z badania zrealizowanego na zlecenie firmy rekrutacyjnej Personnel Service, które opisują m.in. bankier.pl i wnp.pl. Najbardziej zaskakuje jednak rozkład odpowiedzi według wieku, bo zmęczenie najmocniej deklarują najmłodsi uczestnicy rynku pracy, a nie pracownicy z kilkudziesięcioletnim stażem.
Młodzi zmęczeni bardziej niż ich rodzice
W grupie wiekowej od 18 do 34 lat przemęczenie pracą deklaruje 60 proc. badanych, a co czwarta osoba odczuwa je w stopniu zdecydowanym. Wśród pracowników między 45. a 54. rokiem życia odsetek spada do 47 proc., a po 55. roku życia wynosi 39 proc. Im starsza grupa, tym mniej narzekania na zmęczenie, choć to właśnie starsi pracownicy mają za sobą najwięcej lat aktywności zawodowej.
| Grupa | Odsetek przemęczonych pracą |
|---|---|
| 18-34 lata |
60 proc. |
| Ogół pracujących |
50 proc. |
| 45-54 lata |
47 proc. |
| 55 lat i więcej |
39 proc. |
Źródło: Personnel Service, badanie CAWI na próbie 1095 osób, 25-28 września 2026 r.
Autorzy badania nie rozstrzygają, skąd bierze się ta różnica. Część ekspertów rynku pracy wskazuje, że młodzi częściej łączą pracę z nauką i dodatkowymi zleceniami, a jednocześnie otwarciej niż starsze pokolenia mówią o kondycji psychicznej. Starsi pracownicy mogli z kolei wypracować sobie stabilniejszą pozycję, która daje większą kontrolę nad obowiązkami.
Zmęczenie „wchodzi z impetem do naszych domów”
Badanie pokazuje też, że zawodowe przeciążenie rzadko kończy się wraz z wyjściem z biura. Jedynie 22 proc. respondentów twierdzi, że przemęczenie pracą nie wpływa na ich życie prywatne. Pozostali płacą za nie po godzinach: 41 proc. wskazuje negatywny wpływ na obowiązki domowe, 40 proc. na sen i odpoczynek, 36 proc. na aktywność fizyczną, a 34 proc. na hobby i zainteresowania. Autorzy raportu komentują, że „zmęczenie zawodowe wchodzi z impetem do naszych domów”.
Co ciekawe, 12 proc. badanych nie potrafiło jednoznacznie ocenić własnego stanu, co zdaniem autorów raportu też jest sygnałem ostrzegawczym, bo część pracowników najwyraźniej przestała odróżniać zwykłe zmęczenie od chronicznego przeciążenia. Na dalszych miejscach listy strat znalazły się relacje z rodziną i znajomymi, które wskazuje 22 proc. respondentów, czas dla partnera lub partnerki z wynikiem 20 proc., życie intymne z 17 proc. oraz czas spędzany z dziećmi, na który skarży się 12 proc. badanych.
Wyraźnie widać przy tym różnice między płciami. Negatywny wpływ zmęczenia na obowiązki domowe deklaruje 47 proc. kobiet wobec 34 proc. mężczyzn. Kobiety częściej wskazują też ograniczenie czasu dla partnera, 23 proc. wobec 16 proc., oraz gorsze relacje z rodziną i znajomymi, 25 proc. wobec 20 proc. Mężczyźni najczęściej odczuwają skutki w obszarze snu i odpoczynku, na co wskazuje 38 proc. z nich. Zdaniem autorów badania różnice te może tłumaczyć nierówny podział obowiązków domowych i opiekuńczych, bo dla części kobiet koniec pracy zawodowej nie oznacza końca codziennych zadań.
Chcesz częściej widzieć treści BNBN w Google?Dodaj nas do ulubionych źródeł
Rachunek za zmęczenie zapłacą pracodawcy
Dla firm to nie jest wyłącznie problem wizerunkowy. Autorzy badania ostrzegają, że brak regeneracji obniża koncentrację, zdolność podejmowania decyzji i efektywność, a przewlekłe przeciążenie zwiększa ryzyko wypalenia zawodowego, problemów zdrowotnych i w konsekwencji absencji. Ten mechanizm już teraz widać w statystykach zwolnień lekarskich.
Z danych ZUS przywołanych przez wnp.pl wynika, że w 2025 roku lekarze wystawili 27,5 mln zaświadczeń, które przełożyły się na 290,5 mln dni absencji w pracy. To o 0,5 mln dni więcej niż rok wcześniej i aż o 8 mln dni więcej niż w 2021 roku. Każdy dzień nieobecności oznacza dla pracodawców koszty zastępstw, przestojów i wypłat wynagrodzenia chorobowego, a dla ZUS rosnące wydatki na zasiłki.
Badanie przeprowadzono metodą wywiadów internetowych CAWI w dniach od 25 do 28 września 2026 roku na ogólnopolskiej próbie 1095 dorosłych. Wyniki trafiają do pracodawców w momencie, gdy o pracownika wciąż trzeba zabiegać, a dobrostan załogi coraz częściej przesądza o tym, kto wygrywa rekrutacyjny wyścig o najmłodsze roczniki.